Val Marcadau – Val Arratille – Val Gaube

Rano przywitała mnie piękna pogoda więc ruszam krótko po ósmej z parkingu w Ponte Espagne. Dzisiejszy cel to pętla przez Val Marcadau, Val Arratille i przez Val Gaube powrót do Ponte Espagne. Trasa jest długa, najwyższy punkt to przełęcze Aratille (2528) i Col Mulets (2591), czyli do pokonania przewyższenie 1100m. Pierwszy etap trasy prowadzi na zachód, później na południowy-zachód, w kierunku schroniska Wallon. To jest popularna trasa, więc pewnie w sezonie zmierza tędy sporu ludzi. Póki co jednak jest prawie pusto i spokojnie. Po około 10 minutach dochodzę do sporego Plateau du Clot, dość rozległy teren, w miarę płaski. Znajduje się tutaj schronisko Clot, oraz obszar na którym zgodnie z tablicą można rozbijać namioty na noc (żadnego rozbitego namioty nie zauważyłem). Miejsce jest piękne, nad górskim potokiem, w oddali wysokie szczyty. Droga biegnie do potoku. W tym miejscu rozwidla się. Można pójść dalej, wąską asfaltową drogą, mając potok po prawej stronie lub ścieżką mając potok po lewej stronie. Oba szlaki łączą się w Pont du Cayan. Po około 40 minutach od rozwidlenia dochodzi się ro rozległego Plateau du Cayan.

Plateau du Cayan
Plateau du Cayan

Miejsce jest piękne! Wąska asfaltowa droga dobiega do końcu Plateau du Cayan, do Pont du Cayan (1630). Tutaj jest kolejne rozwidlenie szlaków. Ścieżka do schroniska Wallon biegnie na lewo, a szlak Circuit des Lacs na prawo, a potok Gave du Marcadau na wprost. Spotykam tutaj dwóch tragarzy zmierzających do schroniska Wallon. Pakunki załadowali na osła i kucyka. Od Pont du Cayan szlak zmierza w górę, lasem. Trakt jest szeroki i bezproblemowy. Z najwyższego punktu tego odcinka schodzimy lekko w dół, znowu do potoku Gave du Marcadau. Przechodzimy na drugą stronę mostkiem. Otwiera się piękny widok na wąską ale dość długą polanę ciągnącą się wzdłuż potoku. Jesteśmy w Pont Estaloungue (1712).

Pont d'Estaloungue
Pont d’Estaloungue

Po płaskim odcinku ścieżka zaczyna pnąć się w górę. Lasek jest już bardzo rzadki. W końcu ustępuje. Otwierają się widoki na otaczające Val Marcadau pasma górskie. Idziemy wydeptaną ścieżką po łące, dochodząc na rozwidlenia szlaków. Jest drogowskaz. Stąd do schroniska Wallon jest około 10 minut.

Odbijamy w lewo w dolinę Arratille. Przechodzimy przez mostek i początkowo ścieżką po łące bez zmiany wysokości lecz po kilku chwilach zaczyna się podejście. I tak już będzie, z małymi przerwami aż do przełęczy Col Arratille. Do pokonania jest 850 metrów przewyższenia. Im wyżej tym piękniejszy widok za nami. Pierwszy odcinek podejścia prowadzi wśród iglaków, z prawej strony płynie sobie strumyk.

Val Arratille
Val Arratille

Szlak łagodnym łukiem skręca na południowy-wschód. Zmienia się podłoże na kamieniste. Podchodzimy na małe wypłaszczenie gdzie znajduje się staw Lac Arratille (2247). Po prawej stronie króluje Pic Arratille a w oddali w górze nie widać jeszcze Col Arratille, właśnie tam idziemy. Nad stawem Lac Arratille jest dogodne miejsce do rozbicia namiotu na noc.

Lac Arratille, z prawej Pic Arratille
Lac Arratille, z prawej Pic Arratille

Ścieżka biegnie dalej na przeciwległy brzeg i zaczyna się następne podejście. Do pokonania około 250 metrów podejścia w większości po kamienistym podłożu. Tu i tam zalegają płaty śniegu. Dochodzimy do następnego stawu Lac du Col d’Arratille. Stąd do przełęczy Col Arratille jest już bardzo blisko. Trawersujemy brzeg stawu po piargach, krótkie podejście i jesteśmy w Hiszpanii (2528).

Przełęcz Col Arratille (2528)
Przełęcz Col Arratille (2528)

Dojście na przełęcz z Ponte d’Espagne zajmuje około 4,5 – 5 godzin. Można stąd zejść w Val de Ara do Bujaruelo i dalej do Torla. Mój następny cel to przełęcz Col Mulets (2591). Trzeba trawersować zbocze. Ścieżka jest wąska, wydeptana w piargach. Trawers początkowo trochę w dół, długi odcinek bez zmiany wysokości, dopiero końcowy odcinek to podejście. Różnica poziomów pomiędzy dwoma przełęczami to 60 metrów. Znowu jestem we Francji. Col Mulets to najwyższy punkt tej trasy, dalej aż do Pont d’Espagne jest w dół.

Col Arratille (2528) i trawers pomiędzy przełęczami, widok z Col Mulets (2591)
Col Arratille (2528) i trawers pomiędzy przełęczami, widok z Col Mulets (2591)

Zejście z przełęczy jest uciążliwe. Stromo, piargi i kamienie. Praktycznie aż do wypłaszczenia na którym znajduje się schronisko Ouletts jest dość „sztywno”. Za to im niżej tym piękniejszy widok na północne ściany Vignemale! Najlepszy jest spod schroniska.

Północne ściany Vignemale, z lewej schronisko Ouletts
Północne ściany Vignemale, z lewej schronisko Ouletts

Przed schroniskiem jest duży płaski teren. Są kamienne kręgi więc pewnie dużo osób rozbija tutaj namioty. Aczkolwiek teren jest podmokły. Spływa woda z topniejącego śniegu. Idę dalej w dół doliny Val Gaube. Nie ma żadnych problemów. Ludzi trochę się kręci, w większości ceprów. Dolina Val de Gaube jest dość popularna, a widok na Vignemale fantastyczny. Kolejny przystanek to staw Lac Gaube. Bardzo fajne miejsce. Tyle tylko, że za dużo ludzi. Staw jest duży, wciśnięty pomiędzy dwa zbocza. Widać stąd fragment północnych ścian Vignemale.

Lac Gaube
Lac Gaube

Powrót do Pont Espagne znaną mi już ścieżką. Na przejście całej pętli potrzeba około 8-9 godzin. Gdyby sobie podzielić na dwa etapy to najlepsze miejsce na nocny biwak to teren nad stawem Lac Arratille.

 

Trasa i mapka:

Pont d’Espagne (1496) – Val Marcadau – Val Arratille – Lac Arratille (2247) – Col Arratille (2528) – Col Mulets (2591) – Refuge Ouletts (2151) – Lac Gaube (1731) – Pont d’Espagne (1496)

  • Czas: 9h
  • Data: 5.07.2011